به گزارش اکو اقتصاد مروز بیش از گذشته روشن شده است که توسعه اقتصادی صرفاً متکی بر سرمایه، فناوری و زیرساخت نیست؛ بلکه کیفیت نیروی انسانی، مهارت مدیران، توانمندی کارآفرینان و ظرفیت یادگیری مستمر سازمان‌ها از مهم‌ترین عوامل پایداری و رقابت‌پذیری اقتصاد به شمار می‌روند.
از این منظر، مدرسه کسب‌وکار می‌تواند به بستری مؤثر برای پیوند دانش، مهارت، تجربه و نیاز واقعی اقتصاد تبدیل شود.

آموزش کسب‌وکار با رویکرد بین نسلی

یکی از ظرفیت‌های مهم این مدرسه، امکان طراحی مسیرهای آموزشی متناسب با گروه‌های مختلف جامعه است.
برای نوجوانان، اولویت باید بر تقویت خلاقیت، حل مسئله، خودشناسی، سواد مالی، مسئولیت‌پذیری، کار گروهی و آشنایی با مفهوم ارزش‌آفرینی استوار باشد تا زمینه برای انتخاب‌های آگاهانه‌تر تحصیلی و حرفه‌ای فراهم شود.
در حوزه جوانان، آموزش باید ارتباط مستقیمی با نیازهای بازار کار و فعالیت اقتصادی داشته باشد.
مهارت‌هایی مانند بازاریابی، فروش، مذاکره، طراحی مدل کسب‌وکار، مدیریت مالی، تحلیل بازار، فناوری‌های نوین و هوش مصنوعی می‌تواند فاصله میان آموزش رسمی و الزامات محیط واقعی کسب‌وکار را کاهش دهد.

برای مدیران، صاحبان بنگاه‌ها و کارآفرینان نیز یادگیری مستمر به یک ضرورت تبدیل شده است.
توسعه بازار، تأمین مالی، بهره‌وری، مدیریت سرمایه انسانی، حکمرانی شرکتی، تحول دیجیتال، مدیریت ریسک، صادرات و تصمیم‌گیری مبتنی بر داده، ازجمله حوزه‌هایی است که باید در قالب آموزش‌های کاربردی و تخصصی موردتوجه قرار گیرد.

تجار و بازرگانان نیز برای حضور مؤثرتر در بازارهای داخلی و بین‌المللی به آموزش‌های مستمر در زمینه مذاکرات تجاری، قراردادها، لجستیک، گمرک، تأمین مالی، مدیریت ریسک، بازاریابی صادراتی و تحلیل بازار نیاز دارند.

پیوند دانش با تجربه عملی

یکی از الزامات موفقیت این مدرسه، ایجاد توازن میان دانش علمی و تجربه اجرایی است.
اقتصاد کشور از حضور مدیران، صنعتگران، تجار و کارآفرینانی برخوردار است که طی سال‌ها فعالیت حرفه‌ای، تجربه ارزشمندی در زمینه مدیریت بنگاه، توسعه بازار، سرمایه‌گذاری، صادرات، مدیریت بحران و توسعه سازمان کسب کرده‌اند.

مدرسه کسب‌وکار می‌تواند زمینه انتقال نظام‌مند این سرمایه دانشی به نسل‌های بعد را فراهم سازد.
حضور این افراد در جایگاه منتور، راهبر حرفه‌ای، مدرس تجربه و مشاور پروژه‌های واقعی، می‌تواند فاصله میان آموزش و واقعیت بازار را به میزان قابل‌توجهی کاهش دهد.

آموزش مسئله محور و نتیجه‌گرا

وجه تمایز یک مدرسه کسب‌وکار حرفه‌ای با یک مرکز آموزشی متعارف، در نتیجه آموزش است.

برنامه آموزشی نباید صرفاً از فهرست دوره‌ها آغاز شود، بلکه ابتدا باید مسئله یا نیاز واقعی فرد، بنگاه یا بازار شناسایی و سپس آموزش متناسب با آن طراحی شود.
آموزش‌های پروژه محور، مطالعات موردی، کارگاه‌های عملی، کوچینگ، منتورینگ و حل مسائل واقعی بنگاه‌ها می‌تواند در این مسیر نقش مؤثری داشته باشد.
در همین چارچوب، اثربخشی مدرسه نباید تنها با تعداد دوره‌ها، ساعات آموزشی یا تعداد فراگیران سنجیده شود.
معیار اصلی باید میزان ارتقای مهارت، بهبود تصمیم‌گیری، افزایش بهره‌وری، توسعه بازار و توان حل مسئله باشد.

بهره‌گیری از ظرفیت شبکه اقتصادی کشور

یکی از مزیت‌های مهم مدرسه کسب‌وکار، ارتباط آن با شبکه گسترده بخش خصوصی است.
تشکل‌های تخصصی، اتاق‌های استانی و مشترک، بنگاه‌های اقتصادی، صاحبان صنایع، فعالان معدن و کشاورزی، صادرکنندگان، تجار و کارآفرینان می‌توانند در شناسایی نیازهای آموزشی و انتقال تجربیات واقعی مشارکت داشته باشند.

این ظرفیت می‌تواند مدرسه را به مرکزی برای پایش مستمر شکاف‌های مهارتی و طراحی آموزش‌های متناسب با نیازهای واقعی اقتصاد تبدیل کند.

همچنین شبکه‌سازی حرفه‌ای باید بخشی از فرآیند آموزشی باشد.
ایجاد ارتباط میان جوانان و کارآفرینان، مدیران و متخصصان، شرکت‌های نوپا و بنگاه‌های باسابقه، می‌تواند زمینه تبادل تجربه، شکل‌گیری همکاری‌های جدید و توسعه فرصت‌های حرفه‌ای را فراهم سازد.
در این چارچوب، مدرسه می‌تواند چهار کارکرد اساسی را به‌صورت هم‌زمان دنبال کند: آموزش مهارت، انتقال تجربه، توسعه شبکه‌های حرفه‌ای و کمک به حل مسائل کسب‌وکار.

نقش آموزش علمی کاربردی و مهارتی

نقش مرکز آموزش علمی کاربردی اتاق ایران، با توجه به مأموریت خود در حوزه آموزش‌های مهارتی و کاربردی، می‌تواند در توسعه علمی و اجرایی این مدرسه نقش مؤثری ایفا کند.

هم‌افزایی میان ظرفیت‌های علمی و آموزشی، تجربه فعالان اقتصادی و نیازهای واقعی بازار، می‌تواند به شکل‌گیری مدلی منسجم منجر شود که در آن آموزش از مسئله آغاز شود، به مهارت برسد و درنهایت در عملکرد حرفه‌ای و اقتصادی نمود پیدا کند.
چنین رویکردی می‌تواند زمینه توسعه مفهوم «یادگیری مادام‌العمر» را فراهم سازد؛ مفهومی که در آن نوجوان برای شناخت آینده، جوان برای ورود به بازار، مدیر برای تصمیم‌گیری بهتر، کارآفرین برای توسعه کسب‌وکار و تاجر برای انطباق با تحولات بازار، همواره در مسیر یادگیری و ارتقای مهارت قرار دارد.

آغاز یک مسیر بلندمدت

تأسیس مدرسه کسب‌وکار اتاق ایران را باید آغاز یک مسیر بلندمدت در توسعه سرمایه انسانی بخش خصوصی دانست.
موفقیت این مسیر به نیازسنجی مستمر، کیفیت محتوای آموزشی، بهره‌گیری از مدرسان و منتورهای حرفه‌ای، ارتباط نزدیک با بنگاه‌ها و تشکل‌ها، به‌روزرسانی برنامه‌ها و ارزیابی مستمر اثربخشی وابسته خواهد بود.

در صورت تحقق این الزامات، مدرسه کسب‌وکار می‌تواند به یکی از بسترهای مؤثر برای پرورش نسل آینده فعالان اقتصادی، ارتقای توان مدیریتی امروز و انتقال تجربه کارآفرینان و تجار برجسته کشور تبدیل شود.
توسعه اقتصادی درنهایت به کیفیت انسان‌هایی وابسته است که تصمیم می‌گیرند، مدیریت می‌کنند، تولید می‌کنند، تجارت می‌کنند و فرصت‌های جدید می‌آفرینند.
ازاین‌رو، سرمایه‌گذاری بر آموزش مهارتی و حرفه‌ای، سرمایه‌گذاری بر آینده اقتصاد کشور است.

مدرسه کسب‌وکار اتاق ایران می‌تواند پلی میان دانش، تجربه و بازار باشد؛ پلی که آموزش را به مهارت، مهارت را به عمل و عمل را به ارزش‌آفرینی پایدار پیوند دهد.